Na tle wnętrza ukształtowanego przez architekta należy przedstawić sobie żywego człowieka lub raczej gromadę dzieci oraz rodzaj zajęć, które w danej izbie będą najczęściej wykonywane. Z tych dwu czynników, tj. martwych ścian skontrastowanych prostokątami drzwi i okien oraz z żywych uczniów, dla których lokal jest przeznaczony, wynika rodzaj urządzenia izby lekcyjnej: komplet ławek szkolnych albo też stolików, sprzęty pomocnicze: biurko dla nauczyciela, podręczna szafa i inne drobiazgi. Wtedy o estetyce wnętrza izby lekcyjnej obok szczegółów architektonicznych decydują sprzęty, ich wybór i sposób rozmieszczenia. Trzeba umieć spojrzeć na komplet sprzętów nie tylko jak na przedmioty użytku, lecz również jak na dekorację, rytmicznie wypełniającą przestrzeń izby lekcyjnej - akcentującą praktyczny i estetyczny sens wnętrza. Przestrzeń izby lekcyjnej powinna być logicznie zagospodarowana sprzętami. Wrażliwe oko odczuwa ponadto potrzebę stworzenia pięknego widoku - doskonale wyważonego kompozycyjnie obrazu. Obraz ten nie może optycznie "przewalać się" na jedną stronę z powodu nieuzasadnionego nagromadzenia sprzętów w jednym miejscu. Przedmioty zaś pomocnicze (kosz do papieru, umywalka itp.) nie powinny występować jako najważniejsze w widoku wnętrza; sposób ich rozmieszczenia nie może zasłaniać, zamazywać czytelności widoku całej klasy.