To jeden ze skutecznych sposobów kształcenia smaku estetycznego uczniów. Na każdej prawie lekcji występują momenty wychowania estetycznego. Poza tym w programie szkoły ogólnokształcącej istnieją dwa przedmioty specjalnie predestynowane do zajmowania się wychowaniem estetycznym. Są nimi wychowanie plastyczne i zajęcia techniczne. Pierwszy uczy patrzenia i widzenia, pobudza i wysubtelnia wrażliwość na piękno formy plastycznej, drugi uczy ponadto, jak przyczynić się konkretną robotą do utrzymania i ulepszania estetycznego wyglądu środowiska szkolnego. Za pośrednictwem umiejętnie prowadzonych ćwiczeń w rysowaniu i malowaniu oraz rozmów na temat formy plastycznej wychowawca rozwija wrażliwość swych uczniów na piękno kształtów i plam barwnych, na piękno kompozycji - w ubiorach, w widoku wnętrza izby lekcyjnej, w przedmiotach codziennego użytku, w książkach, w obrazach zdobiących ściany itp. Program wychowania plastycznego w szkole podstawowej zobowiązuje do prowadzenia z uczniami pogadanek na temat piękna ceramiki, sprzętów, tkanin, budynków, ulic i w ogóle widoku architektury miejscowości.